Omschrijving
Botia striata behoort tot de familie van modderkruipers. Deze
soort is een scholenvis die de vooral de bodem van het aquarium bewoont en zo nu
en dan de hogere waterlagen van het aquarium opzoekt. In de natuur wordt deze
soort zo'n 10 cm groot, maar in het aquarium wordt deze soort meestal niet
groter dan zo'n 8 cm. Een gunstige eigenschap van deze soort is dat zij naast de
bekende voedersoorten voor bodemvissen ook slakken eten, waardoor er in een
aquarium met deze soort niet zo snel een slakkenplaag zal ontstaan.
Huisvesting
Doordat deze soort minimaal in een schooltje van 5 vissen
gehouden moet worden en een lengte van zo'n 8 cm kan bereiken zijn vooral een
middelgroot tot groot aquarium geschikt voor het houden van deze soort. Deze
soort kan erg schuw zijn, waardoor het belangrijk is om voor een groot aantal
schuilplaatsen te zorgen. Naar mijn ervaring wordt vooral een (zeer) dichte
beplanting door deze soort op prijs gesteld in hebben ze in mijn aquarium maar
in beperkte mate gebruik gemaakt van kunstmatige schuilplaatsen, zoals PVC
buizen. Deze soort houd er tevens van zo nu en dan in de bodem te woelen,
waarbij ze bijna geheel met hun kop in het grind kunnen verdwijnen. Het
gebruikte bodemmateriaal mag dan ook geen scherpe kanten bezitten en mag niet te
grof zijn. In mijn aquarium voldoet fijn grind met een diameter van 1 tot 2 mm
goed, maar veel grover grind kan ik niet aan raden voor deze soort. Wat betreft
de watersamenstelling is deze soort niet al te veel eisend. De ideale
watertemperatuur voor deze soort is zo'n 24 tot 26 °C.
Mijn ervaringen
Ik heb deze soort op dit moment (16-12-06) zo'n 3,5 jaar
in mijn aquarium. De eerste kennismaking met deze soort was verre van liefde op het
eerste gezicht. Na de aankoop van deze soort heb de vissen eerst ondergebracht
in een quarantaine aquarium van zo'n 50 liter dat al een redelijk lange tijd
opgestart was en waarin redelijk wat planten stonden. De vissen van deze soort
reageerden echter erg gestrest op dit nieuwe onderkomen en hadden vooral de
neiging zich terug te trekken in een klein kiertje tussen de achterwand en het
filter. De eerste dag was het al gelijk mis aangezien er na een paar uur al een
vis door in klein gaat (voor snoeren) uit het aquarium gesprongen was en ik deze
vis te laat vond. Hierop heb ik deze gaten in de lichtkap verder verkleind, maar
zelfs toen nog kreeg er wederom een vis het voor elkaar door het gat te
springen, maar deze keer was ik gelukkig in de buurt, zodat ik de vis uit het
aquarium hoorde vallen en hem direct weer terug kon stoppen. Nadat ik de gaten
in de lichtkap daarna geheel afgesloten heb, heb ik gelukkig geen problemen meer
gehad met vissen die uit het aquarium sprongen. Over het algemeen is dit ook
zeker geen soort die boven het water uitspringt, maar ik vermoed dat dit in mijn
geval vooral kwam doordat het filter die de vissen als schuilplaats opzochten
onder een gat in de kap stond en er bij dit filter eigenlijk tekort plek was
voor alle vissen om te schuilen.
Ook heb ik in het begin bij deze soort gezien dat ze de
uitlaat opening van het filter in wilde zwemmen. Gelukkig had ik deze opening
echter al met gaas afgedekt vanwege eerdere problemen met algeneters die hierin
zwommen, zodat er in mijn geval geen 'filter slachtoffers' zijn gevallen bij
deze soorten. Naar mijn idee komt het wel vaker voor dat deze soort in filters
wil zwemmen, aangezien ik ook in de aquariumwinkel bij deze soort gaas voor de
filteruitlaat heb gezien, terwijl dit in de overige bakken in de winkel zeker
niet het geval was. In het quarantaine aquarium bleef deze vis echter extreem
schuw en enkel tijdens het voeren kwamen ze een beetje te voorschijn. Eén
beweging van mijzelf in de kamer was echter al genoeg om de vissen ook tijdens
het eten terug te jagen in hun schuilplaats. Ik heb in dit aquarium nog wel
geprobeerd om de vissen meer op hun gemak te stellen door het plaatsen van
kunstmatige schuilplaatsen in de vorm van PVC buizen naast de planten, maar hier
maakte ze echter nauwelijks gebruik van. Vooral het feit dat de vissen in dit
aquarium nauwelijks in staat waren zich geheel uit het zicht terug te trekken
leek een hoop stress te veroorzaken.
Toen deze soort na twee weken overgeplaatst werd naar het
hoofdaquarium bleven de vissen de eerste dagen veel in een grote groep voor de
voorruit zwemmen, waarna ze na een paar dagen weer terug vielen in hun oude
gedrag van het opzoeken van een schuilplaats. Echter doordat het in dit aquarium
veel beter mogelijk was voor de vissen om zich geheel aan het oog te onttrekken,
zagen de vissen (wanneer ik ze zag) er veel minder gestrest uit en waren ze ook
minder schuw tijdens het voeren. Toch bleven ze relatief schuw en wanneer er
iemand maar in de buurt van het aquarium kwam schoten ze meestal gelijk weer
terug naar hun schuilplaats. De vissen kwamen echter wel veel vaker tevoorschijn
en vooral in de avond (na het voeren) bleven zij vaak lange tijd de bodem
afzoeken naar restjes eten. Ook werden ze na verloop van tijd steeds
nieuwsgieriger en zag ik tegen etenstijd steeds vaker afwachtende kopjes tussen
de planten uitsteken en zwommen de vissen ook voordat ze eten kregen steeds
vaker zichtbaar in het aquarium.
Door de jaren heen is deze soort toch behoorlijk
schuw gebleven in mijn aquarium en geven mijn Botia's er de voorkeur
aan zich te verstoppen. Vooral als er mensen dicht bij het aquarium in
de buurt zijn laten ze zich niet zien. Wanneer ik het aquarium echter
van enige afstand vanuit mijn zithoek bekijk zijn er vaak wel enkele
vissen waarneembaar in het aquarium, waarbij ze soms ook de hogere
waterlagen opzoeken. Wanneer ik zelf voer laten deze vissen zich
meestal niet zien en met de tijd hebben ze een alternatief eetpatroon
ontwikkeld waarbij ik vermoed dat de eieren van mijn regenboogvissen
wel eens tot het hoofdvoedsel kunnen horen. Dit zal beperkt aangevuld
worden met wat slakjes en ook het voer dat via het voederautomaat in
het aquarium valt lokt de Botia's nog wel eens uit hun schuilplaats.
Wat betreft de slakkenetende kwaliteiten van deze
soort lijkt
het erop dat ze goede slakkeneters zijn, want zowel in de quarantaine
bak als
het hoofdaquarium zijn de slakken (die ik er moedwillig in had laten
zitten voor
dit doel) geheel verdwenen in een aantal dagen. Vanwege de kleine bek
van deze
soort verwacht ik echter dat ze vooral goed zijn in het verwijderen van
jonge
slakken en in mindere mate wanneer de slakken eenmaal volwassen zijn.
Ik
verwacht echter dat het in een aquarium met een aantal vissen van deze
soort
niet zo snel mogelijk is dat slakken een plaag worden. In mijn eigen
aquarium met deze vissen heb ik de afgelopen 3,5 maar af en toe een
slakje gezien.
Voetnoot
De foto van op deze pagina is afkomstig van mijn eigen aquarium.
Omschrijving